Medewerkers weten vaak niet dat er hulpbronnen zijn of zijn onvoldoende in staat deze te benutten.  

Het creëren van een goede werkbeleving loont.

De theorie achter bevlogenheid en psychologisch kapitaalmanagement stelt 'mensen hebben op het werk te maken met taakeisen enerzijds en werkgerelateerde hulpbronnen anderzijds'. Stress, burn-outs en andere werkgerelateerde klachten zijn veelal het gevolg van het ontbreken van een balans tussen taakeisen (werkdruk) en werkgerelateerde hulpbronnen die energie geven. Dit komt vaak voort uit gebrek aan bewustzijn van mogelijkheden of het onvoldoende in staat zijn deze te benutten. Investeer in de bevlogenheid van medewerkers.
 
Medewerkers bewust maken dat zij zelf de regie kunnen nemen bij het benutten van hulpbronnen is van groot belang, denkt organisatie-socioloog Jessica van Wingerden. Komende jaren onderzoekt zij hoe gerichte interventies de bevlogenheid van medewerkers in organisaties kunnen verhogen. Interventies die hen zoveel mogelijk in staat moeten stellen gebruik te maken van aanwezige hulpbronnen. “Naast de werkgerelateerde hulpbronnen is psychologisch kapitaal gericht op persoonlijke hulpbronnen. Beide bronnen kunnen erg voor de hand liggen, maar toch lastig inzetbaar zijn”, volgens Van Wingerden.

“Stel: er is een collega die veel moeite heeft met het maken van een presentatie op de computer. Hij weet dat een collega hem goed zou kunnen helpen, maar hij vraagt het niet. Dat kan te maken hebben met persoonlijke omstandigheden, een slechte relatie met de betreffende collega of een bepaalde sfeer binnen de organisatie die het vragen om hulp moeilijk maakt.”

Het onderzoek van Van Wingerden richt zich op interventies die mensen in staat stellen dit soort barrières te overkomen. Het uiteindelijke idee achter de theorie is namelijk dat bevlogen mensen meer plezier hebben in het werk en beter presteren. Anders gezegd, het creëren van een goede werkbeleving loont.